Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

πο πο

Περπατούσα τις προάλλες στο δρόμο και σταματάω σ ε ένα συνοικιακό μαγαζί να χαζέψω

Παπούτσια Adidas που δεν μπορώ να αγοράσω . Στην αντανάκλαση που κάνει σε η βιτρίνα

βλέπω να περνάει μια ωραία μανούλα με το παιδάκι της . Γυρίζω , κοιτάω το παιδάκι , κοιτάω

τη μανούλα , ξεκινάω και την ώρα που τη προσπερνάω , αλλάζοντας πλάνο ,

από ¾ την βλέπω ανφάς και η μανούλα με κοιτάζει με έντονα με ένα άδειο βλέμμα.

Γυρνάω το κεφάλι μου , σαν να είδα φάντασμα και αφού το σκέφτομαι για λίγο

συνειδητοποιώ ότι το ένα της μάτι είναι γυάλινο .Καράμπα!

1 σχόλιο:

Monokerws είπε...

Η μανούκα μανούλα με το γυάλινο μάτι και το πλαστικό παιδί! Σίγουρα το παιδί στο καρότσι ήταν ζωντανό ή μήπως ήταν καμιά κούκολα κούκλα, ξέρεις από κείνες της εποχής, που λένε! Μήπως σε κοίταξε έντονα με το γυάλινο μάτι για να δεις τα πολυπόθητα adidas μέσα από αυτό; Για να δεις τη ζωή της μέσα από το γυάλινο μάτι της και να παραιτηθείς από την ιδέα να συναρπάζεσαι από ένα ζευγάρι δερμάτινα υποδήματα;